First run

Iedereen kent wel dat soort slechte films van in de tijd dat ze nog gigantisch overdreven met speciale effectjes. Ongetwijfeld heeft iedereen dus ook al wel es een speciaal soort paard gezien in zo'n films. Ze worden doorgaans gebruikt als Lucifer of een van z'n demonen op verplaatsing moet. Die gasten rijden namelijk nooit op een fiets, of een step, of een muilezel, of een gewoon paard, nee. Het moet al-tijd een paard zijn met vlammende manen, donkere ogen en een rottend karkas. Of toch iets in die aard.
Die beesten kijken dan ook altijd heel boos en blazen zwavellucht uit hun neusgaten alsof er net iemand hun laatste scheut 50 jaar oude whisky van hun grootpeter heeft uitgedronken. Ze bewegen ook altijd heel vreemd. Snel en agressief, alsof ze alles met opzet omver gaan lopen wat in hun weg komt te staan. En natuurlijk met veel zwavelmistwolken enzo erbij.

Daarstraks had ik het gevoel dat ik door 250 van die schepsels vooruit werd gesleept.

Ik heb deze avond de T-5 rijvaardig gemaakt. Het remcircuit ontlucht, de koppeling nog es ontlucht, een paar wielbouten in de wielen geduwd, voor licht gezorgd voor en achter en alles wat los hing onderaan vastgehangen. Starten doet hij een beetje moeilijk, maar ik denk dat een andere bobine daar wel een verschil in kan brengen. Verder draait hij wel fijn.

En rijden ook.

Het toeval wou ook dat nét op het moment dat ik een kleine testrit wilde maken, er sneeuw begon te vallen.
Dus, even een kleine schets.
Een 850 met 250pk op de voorwielen. Op slechte oude banden. Geen interieur, dus nog niet veel gewicht op de achteras, dus praktisch ook geen grip. Keiharde vering (achteraan moet hij denk ik wel nog wat omlaag om goed te zijn) dus toing toing toing toing. Donker. Én een fijn tapijt witte vriendjes op de baan waar nog niemand was doorgereden.
Vandaar dus mijn uitleg over de knettergekke wilde paarden van Satan ;-)

Ik kan dit soort speelgoed ook alleen maar aanraden aan mensen die verdrietig zijn want holy crap, mijn mondhoeken doen nog altijd pijn van die brede grijns :-)

Post-testrit:

Yesss!!!!!!

A very special day for a very special Volvo

Toing toing toing

Hoog gelijk een zot, maar het ziet er wel vet uit. Het is zelfs zo ver over de saaie hoogheidsgrens heen, dat het bijna stoer is. 

En ik maar auto's verlagen...

Anyway. Vandaag heb ik'mn even op temperatuur laten komen en alles ging vrij goed. Beetje stotteren natuurlijk in het begin, maar hoe zou je zelf zijn als je een halfjaar zou slapen en plots zou wakker worden in iets dat lijkt op je thuis maar het toch net niet is? :)

Enkel nog de remleidingsplitsing voor de achteras aansluiten (hoe kon ik dat vergeten) en dan kan ik er een eerste testritje mee maken. Er zijn natuurlijk nog een hoop kleine dingetjes die ik nog moet doen, maar dat komt wel goed. 

De rest is voor 

lateerrrr!!!!!!

Vroem.

Hij leeft! Ik heb deze avond alles verder opgemonteerd en na wat gesukkel met de benzinedruk sloeg de motor aan. Het oliedruklampje ging uit, dus dat zit goed. Nu is de batterij uiteraard plat dus hy heeft niet echt lang gedraaid enzo. Maar dat is voor donderdag.

Verder is er niet echt nieuws, maar ik dacht, ik die even mijn plicht en meld het even. Bij deze dus.

Aangezien er verder weer niet veel speciaals gebeurd is, is het dus best dat je zeker mijn blog blijft lezen, want de kans dat er wél iets speciaals gaat gebeuren is statistisch gezien dus heel groot. Of dat is toch wat ze mij altijd proberen duidelijk te maken ;)



Gegroet vrinden!

Voornemens!

Het is hier weer een beetje stil de laatste tijd en dat wil zoals gewoonlijk zeggen dat er veel aan het gebeuren is in de schuur. Ik had mezelf een beetje voorgenomen van meer te gaan posten hier, maar zoals elk goed voornemen aan het begin van een nieuw jaar, is dat al om zeep.

Soit. Waar de hel kruipt al mijn tijd in. Dus.

Een tijd geleden heb ik deze binnengehaald.

Een complete 850 T-5 met een hele hoop opties. Het grote nadeel aan die auto is dat hij ooit een kleine aanrijding op de neus heeft gehad en dat dat niet echt naar behoren hersteld geweest is. Resultaat: veel kleine kwaaltjes die er zeker niet beter op gaan worden.

Een tijdje later heb ik deze binnengehaald.

Een 850 T-5 die leeggehaald was. Een tweeliter met LPG op papieren. De kas op zich was vrij goed, al zijn er hier en daar natuurlijk enkele minpuntjes. Maar dat heeft elke auto.


!!!TOP-TIP!!!
Een verkoper van een tweedehandsauto die zegt dat zijn auto in perfecte staat is, is ofwel een leugenaar, ofwel onwetend. Er bestaat namelijk geen enkele tweedehandse auto die in perfecte staat is, no matter what. Als je echt fatsoenlijk begint te zoeken is er altijd wel iets wat niet in orde is. En perfect is perfect.


Anyway, ondanks de kleine minpuntjes was deze kas natuurlijk nog vele malen beter dan die van de aubergine T-5. En laat ik nu net iemand gevonden hebben die een andere auto zoekt in de plaats van zijn Renault Clio. Dus was de beslissing vrij logisch; alles van de aubergine T-5 wordt overgebouwd op de grijze T-5 met de lelijke koplampen.

En dat beste vrinden, is wat ik dezer dagen aan het doen ben.
De donor is ondertussen leeg, dus ik ben (samen met de nieuwe eigenaar van de auto) de grijze al aan het opbouwen. De motor ligt erin en kan aangesloten worden, het onderstel zit er compleet onder, de carrosserie is af (moet dan enkel nog geplastidipt worden) en de remmerij is compleet.

Er moeten nog twee plekjes opgelast worden (vraag me niet hoe het komt, maar deze 850 had roest op een plaats waar ikzelf het nog nooit eerder had gezien...) en dan kan het interieur erin. De LPG-installatie ligt ook al te wachten, dus alles loopt vrij vlot.
De deadline is eind februari want dan verloopt de keuring van de Clio. Looks like we should gonna that :)


Owja, aangezien het winter is en mijn voeten altijd koud hebben, heb ik maar een kacheltje geïnstalleerd in de schuur ;)

Oyooooo, zo'n beest!!!!

Er is nog leven in de brouwerij!

Het is al even geleden dat ik hier nog een uitgebreide post heb gemaakt, maar niet gevreesd, er wordt nog gesleuteld!!!

Vorige week heb ik nog een ritje door NL gemaakt ook.

17 duims Canisto-velgen voor onder de AWD, een 2.3 T-5-blok en een twintigkleps cilinderkop. De uitleg komt later nog wel ;)
Ik kon het niet laten en heb de Canisto's even onder de tienklepper geknald

En verder ben ik dapper aan het sleutelen natuurlijk. Het hoe, wat en waarom komt binnenkort nog wel even :)

Vrolijk Pasen!

Time for something else!

Zo, de smurf is gekeurd. Rob is'm gisteren komen halen en heeft het ding al meteen vrolijk over de Belgische snelwegen doen snorren. En blijkbaar moet hij ook ergens op circuit gaan rijden zijn want hij wist me al meteen te vertellen dat zijn nieuwe aanwinst 195 km/u loopt ;)
Ach, minder hadden we niet verwacht natuurlijk. Het is dan wel een automaat (dus maar 4 versnellingen ipv 5), maar dat neemt niet weg dat het een fijn motortje is. Recipe for succes dus!


Toen ik vrijdag naar huis reed zag ik dit plots trouwens:

Fijn hè :-)


Anyway, aangezien de smurf nu weg is heb ik dus tijd om aan andere dingen te beginnen. Vorig weekend ben ik dit gaan ophalen.

You what maaaattteeee????

"Hold your horses for a moment there pall! Is that what I think it is?"

Yep. Een B5204T met een M90 eraan.
Oftewel in mensentaal: een vijfcilindermotor uit een 850 met een versnellingsbak uit een 960. Dus een versnellingsbak van een achterwielaangedreven auto.
"But, wait, what, does that mean..."
Yep, er gaat binnenkort iets mijn schuur buitenrollen met +/-230pk op de achterwielen. Om te beginnen ;)


GEDULD VRINDEN!

Quite a while ago, eh!

Goed, ik moet even nadenken wat er allemaal gebeurd is sinds m'n laatste post want het is al een dikke tijd geleden.
Even door m'n foto's scrollen eeeeeeeen it's all coming back to me.

Dus.
De blauwe 855 van Rob waar ik overlaatst iets over gepost heb was aan de beurt. Korte schetsing van het verhaal van die auto:
All of a motherfucking sudden is dat ding beginnen warm te lopen toen het mieke van de vorige eigenaar ermee aan het rijden was. Diagnose; lekke koppakking. Auto aan de kant gezet en op termijn verkocht.
Vrind Rob vond het wel een cool ding en is erop in gegaan met het plan er een andere motor in te steken. Het was tenslotte maar een tweeliter, dus dan is een 2.5 wel fijn. En het verbruikt, eh, minder. Ofzo. Tschijnt.
Anyway, zo gezegd, zo gedaan.
Auto binnengezet en even laten warm draaien uit curiositeit (en omdat ik wou weten of de klepstoters nog goed waren). Het viel me op dat dat ding eigenlijk helemaal niet slecht draaide. Zeker aangezien er gezegd is dat hij een lekke koppakking had. Ah soit, maakt niet uit, er komt toch een ander, sterker blok in.

Even stressen toen hij niet wou starten, maar andere bougies en -kabels verhielpen dat. Beetje gereden op benzine, alles goed. Naar de keuring gereden op LPG, alles goed, enkele afkeurpuntjes.
En.

All.

Of a motherfukking sudden.

Begint dat ding te chaufferen.

Temperatuurmeter de lucht in, koelwater in spetterende toestand uit het expansievat en mijn adrenalinepeil omhoog met de snelheid van het licht maal tien tot de vijvendertigste.

Goed, heel voorzichtjes toch in de schuur geraakt en even nagedacht. Er zat een ander, goed, blok in. De koppakking was niet kapot want achteraf draaide hij op benzine perfect zonder koelvloeistof uit te kotsen als een eerstejaarsstudent dat zijn eerste cantus achter de rug heeft. De dop op het expansievat kon het ook niet zijn, want die had ik al vervangen (er is ooit een slechte reeks grijze doppen geweest, nooit een slecht idee om die door een groene te vervangen als je op twee oren wil slapen terwijl je vrouw met je 850 op stap is). Even de LPG-verdamper uit het koelsysteem gehaald (ja daar loopt koelvloeistof door, want die ijskoude LPG moet verwarmd worden om te kunnen verdampen) en op benzine gaan rijden. En goed gaan rijden. Doorrijden. En surprise surprise, alles ging perfect. 

Goed. Meneer de vorige eigenaar van de Smurf, als je dit leest, I am very sorry, maar je hebt je wagen tevergeefs verkocht want er was helemaal niks mis met de koppakking :)

Ondertussen heb ik al weer een en ander gefixt en kan ik komende vrijdag weer naar de keuring. I'll keep you posted!

Er zat al een tijdje een vreemde tik in de motor van m'n daily, dus ik had besloten om daar iets aan te doen. Ook maar meteen 10 klepsteelrubbers (woord verklaart zichzelf) besteld want mijn auto verbruikte aardig wat olie. Aangezien ik wist dat de klepstoters in dat tweeliterblok van Rob goed waren heb ik, met zijn goedkeuring uiteraard, zijn stoters in mijn blok gestoken. De reden dat ik geen nieuwe stoters genomen heb is de prijs daarvan en het feit dat ik maar enkele maanden meer met die auto ga rijden en dan op de rooie AWD ga overschakelen.

Again, zo gezegd zo gedaan.

Ik was aangenaam verrast toen ik m'n klepdeksel afnam. Wahaaaant daar zag ik namelijk een kraaknette cilinderkop. Zie, er hangt gelijk niks van vuiligheid in! Je kunt er je bo'kes op smeren, zo proper is het!

Ter vergelijking; zo zag diezelfde cilinderkop eruit in 2009. Dat bruine goedje dat je ziet is aangekoekte olie die blijft hangen omdat de motor nooit perfect op temperatuur komt. Nu ik met die auto rij en veelal lange ritten maak, raakt die ouwe olie weggebrandt en wordt alles kraaknet! Yeay!

Door de bougies was ik ook aangenaam verrast. Melkwit, dat duidt op een perfecte verbranding.

Verder nog een beetje aan vanalles gesleuteld, wielkuipen in steenslag gezet enzo, the usual stuff.

Ét voilà mes amis, dat was het weeerrrr!!!!!!!